نمینوشتم چون حرفم نمیومد! نوشتنم نمیومد! و همچنان هم نمیاد ! ولی خوب سعی میکنم که حس نوشتن رو بیدار کنم مگر بهانه ای باشد برای زنده بودن! هر چند که مثل خواب است این روزها ! مثل خوابی که دلت پر حرف است ولی هر چه داد میزنی صدایت در نمیاد و کسی نمیتونه صدات رو بشنوه!

دیشب خدا قضای بزرگی رو از سرمون دور کرد! میگن قضا و قدر دور سر ادمی در حال چرخشه و تا یه موقعیتی گیر بیاره فرود میاد! همینه! دیشب بیرون بودیم وقتی اومدیم برق نداشتیم در حالی که راهرو و طبقه های دیگه داشتن! بعد از کنترلهای فراوان شوشو فهمیدیم یه فازز قطعه! بعد یه سیم از راهرو کشیدیم به یکی از پریزهای خونمون! بعد شوشو برای اینکه اگه برق اومد مشکلی پیش نیاد سیم طرف راهرو رو کشید بعد برق اومد ما دیگه یادمون رفت که سیم تو پریزه! آرتا هم داشت واسه خودش میگشت که یهو دیدم داره به سیم دست میزنه مثل دیوانه ها خودمو انداختم رو دو شاخه و از برق کشیدمش! خدا میدونه چه حالی شده بود! اصلا مریض شدم! واقعا یه بلای ناگهانی از سرمون به دور شد